Co strona wysyła wyszukiwarkom
Komplet sygnałów, które każda strona wystawia bez konfiguracji: adres kanoniczny, mapa witryny z datami zmian, wersje językowe, reguły dla robotów i podgląd linku.
Do czego to służy
Wyszukiwarka musi wiedzieć trzy rzeczy: które adresy istnieją, który z podobnych jest właściwy i czy wolno je pokazywać. Strona odpowiada na to zestawem sygnałów, które powstają automatycznie. Nic z tego nie wymaga konfiguracji, ale warto wiedzieć, co jest wysyłane, bo od tego zależy, co można sprawdzić przy diagnozowaniu problemów.
Mapa witryny
Pod adresem /sitemap.xml każda strona wystawia własną mapę. Zawiera wyłącznie adresy opublikowane i dopuszczone do indeksowania. Przy każdym adresie jest data ostatniej modyfikacji, a przy stronach wielojęzycznych także odnośniki do pozostałych wersji językowych tego samego dokumentu.
Mapa aktualizuje się sama. Nie trzeba jej generować ani wgrywać po dodaniu podstrony.
Reguły dla robotów
Pod /robots.txt znajduje się plik z regułami dostępu i wskazaniem mapy witryny. Jest budowany osobno dla każdej strony, a nie współdzielony na całą platformę.
Dodatkowo każda podstrona deklaruje w nagłówku dokumentu, czy wolno ją indeksować. Strona wyłączona z indeksowania albo podstrona oznaczona jako ukryta wysyła jednoznaczny zakaz, zamiast liczyć na to, że robot się nie domyśli.
Adres kanoniczny
Każda podstrona wskazuje swój adres kanoniczny, czyli ten jeden właściwy. To rozwiązuje najczęstszy problem: ta sama treść osiągalna pod kilkoma adresami (z parametrami, ze slashem na końcu, przez subdomenę i przez własną domenę) nie konkuruje sama ze sobą.
Wersje językowe
Przy stronie wielojęzycznej każda podstrona deklaruje odnośniki do swoich odpowiedników w pozostałych językach oraz wersję domyślną. Dzięki temu wyszukiwarka pokazuje Niemcowi wersję niemiecką, a Polakowi polską, zamiast traktować je jak duplikaty.
Odpowiedniki dobierane są po powiązaniu podstron, nie po podobieństwie adresu, więc slug w każdym języku może być naturalny.
Podgląd linku i tytuł w wynikach
Każda podstrona wystawia tytuł i opis dla wyników wyszukiwania oraz komplet danych dla podglądu linku wklejanego w komunikatorach i mediach społecznościowych: tytuł, opis, adres i obrazek.
Jeżeli nie uzupełnisz tytułu i opisu ręcznie, powstają one z treści podstrony. Uzupełnione ręcznie zawsze mają pierwszeństwo.
Struktura dokumentu
Na każdej podstronie jest dokładnie jeden nagłówek najwyższego poziomu, a pozostałe układają się w hierarchię bez przeskoków. Obrazy mają wymiary podane z góry, więc treść nie skacze podczas ładowania. Jest też odnośnik pozwalający przeskoczyć do treści z pominięciem nawigacji.

Jak to sprawdzić
- Otwórz
/robots.txti/sitemap.xmlswojej strony w przeglądarce. - Podejrzyj źródło podstrony i poszukaj
canonical,robotsorazalternate. - Wklej adres podstrony do dowolnego komunikatora i zobacz, jak wygląda podgląd.
- W Search Console użyj Sprawdzenia adresu URL: pokaże, co widzi wyszukiwarka, a nie co widzisz Ty.
Ograniczenia
- Sygnały mówią wyszukiwarce, co wolno i co jest, ale nie wymuszają indeksowania. Decyzja należy do wyszukiwarki i zależy głównie od jakości treści.
- Podstrona bez własnej treści bywa pomijana w indeksie mimo poprawnych sygnałów. Nie ma na to obejścia technicznego.
- Data modyfikacji w mapie odzwierciedla realną zmianę treści. Sztuczne odświeżanie dat nie przyspiesza niczego.