Serwer MCP: agenty AI budują stronę i piszą treści

Do czego to służy

MCP (Model Context Protocol) to standard, którym narzędzia AI, na przykład Claude Code albo Codex, łączą się z zewnętrznymi systemami. Platforma udostępnia własny serwer MCP: agent podłączony do niego buduje całą witrynę z jednego dokumentu JSON, aktualizuje ją, dokłada wersje językowe oraz tworzy i redaguje wpisy bloga, pomocy i dokumentacji. Bez klikania w panelu, w rozmowie z agentem.

Dostępność

Wyłącznie plany Scale (Scale, Scale Pro, Enterprise). Import strony na konto klienta wymaga, aby jego plan zawierał dostęp programistyczny (flaga api_access); w niższych planach serwer odmówi operacji z czytelnym komunikatem. Dostęp uruchamiamy wspólnie z obsługą platformy.

Narzędzia serwera

Serwer przedstawia się agentowi jako Kompasfirm i udostępnia kilkanaście narzędzi; poniżej najważniejsze.

import_site

Buduje, aktualizuje lub rozszerza witrynę z jednego dokumentu JSON. Kontrakt dokumentu jest ten sam co przy imporcie z pliku w panelu; dokument opisujący sam sklep stawia samodzielny mini sklep.

Argumenty:

json (wymagany): cały dokument witryny jako tekst JSON,
mode: create (domyślny), update (nadpisuje stronę zbudowaną z pliku) albo add_language (dokłada wersję językową),
target_website_id: identyfikator istniejącej strony, wymagany dla update i add_language,
owner_user_id: właściciel nowej strony; z nim import przechodzi limity planu właściciela i wymaga flagi api_access,
preview: true uruchamia próbę na sucho, czyli walidację dokumentu, podsumowanie podstron i kontrolę limitów planu bez zapisu czegokolwiek.

Wynik: identyfikator, nazwa, subdomena i adres gotowej strony. Błędy walidacji wracają jako lista naruszeń kontraktu, punkt po punkcie.

import_corpo_site

Buduje lub aktualizuje stronę korporacyjną B2B (CORPOTPL). To osobny kontrakt dokumentu (sekcje rodziny co_*, menu per język, formularze, wersje językowe), więc import_site świadomie odrzuca takie payloady i odwrotnie.

Argumenty:

json (wymagany): dokument CORPOTPL jako tekst JSON,
website_id: identyfikator istniejącej strony CORPOTPL; bez niego powstaje nowa strona,
name: nazwa nowej strony (domyślnie nazwa firmy z dokumentu),
owner_user_id: właściciel nowej strony; wymaga flagi api_access i przechodzi limity planu,
replace: true (domyślnie) zastępuje wszystkie podstrony, false dokłada i nadpisuje po adresie,
preview: próba na sucho, zwraca liczbę stron, języki i formularze bez zapisu.

Tym narzędziem odtworzono w testach kompletną stronę o 139 podstronach w 6 wersjach językowych z jednego dokumentu.

list_posts i get_post

Odczyt wpisów bloga (article), centrum pomocy (help) i dokumentacji (doc):

list_posts: filtry type, status (draft/published), search po tytule oraz limit (domyślnie 20, maksymalnie 100); zwraca same metadane,
get_post: pojedynczy wpis po id albo slug, razem z treścią Markdown i polami SEO.

create_post, update_post i delete_post

Redakcja wpisów:

create_post: wymagane title, type, body (Markdown) i status; opcjonalnie slug (bez niego powstaje z tytułu), category, excerpt, cover_image, published_at (przy publikacji bez daty stempluje się sama), meta_title, meta_description,
update_post: id plus dowolny podzbiór pól; zmienia tylko to, co podano,
delete_post: usuwa wpis po id. Wpisy nie mają kosza, operacja jest nieodwracalna i tak jest oznaczona, więc agent prosi o potwierdzenie.

export_site i get_site_export

Kopia witryny do pobrania (to samo, co przycisk Pobierz kopię (ZIP) w panelu): html/ ze statyczną wersją strony, content/*.md z treścią każdej podstrony w Markdown i site.json z sekcjami w tym samym kształcie, który zwraca get_page.

export_site: website_id (wymagany), owner_user_id (tryb samoobsługowy; wymaga flag api_access i site_export), wait (true buduje paczkę w tym samym wywołaniu i od razu zwraca link; domyślnie false, czyli zadanie idzie do kolejki),
get_site_export: website_id i opcjonalnie export_id (bez niego zwraca najnowszy eksport); wynik to status (pending, running, done, failed), liczba podstron, rozmiar, data wygaśnięcia i podpisany download_url, który działa bez logowania do panelu przez 7 dni.

Między dwoma eksportami tej samej strony obowiązuje 30 minut przerwy; w tym czasie export_site zwraca gotową paczkę zamiast budować nową. Typowy scenariusz agenta: export_site z wait=true, pobranie download_url, praca na content/ lub site.json, zapis zmian przez update_section. Szczegóły paczki: Eksport strony do ZIP.

Zasoby: schematy dokumentu

Poza narzędziami serwer udostępnia agentowi trzy zasoby z pełną dokumentacją formatów JSON: kontrakt całego dokumentu witryny (witryna, witryna ze sklepem, sam sklep), szczegółowy opis części witrynowej (dane firmy, podstrony z sekcjami, katalog, wersje językowe) oraz kontrakt strony korporacyjnej CORPOTPL. Agent czyta je sam przed wygenerowaniem pliku, więc nie trzeba mu wklejać specyfikacji do rozmowy.

Przebieg pracy

Agent czyta schemat dokumentu z zasobu MCP.
Generuje plik JSON opisujący witrynę: dane firmy, podstrony z sekcjami, katalog produktów, wersje językowe.
Uruchamia import_site z preview: true; serwer zwraca podsumowanie i ewentualne naruszenia limitów planu.
Po poprawkach agent importuje na serio i dostaje adres gotowej strony.

Ten sam przepływ działa dla aktualizacji: agent pobiera schemat, przygotowuje dokument z podstronami do nadpisania i celuje w istniejącą stronę przez target_website_id.

Podłączenie agenta

Serwer działa lokalnie przy aplikacji (transport stdio). Claude Code:

claude mcp add kompasfirm -- php artisan mcp:start kompasfirm

Codex (~/.codex/config.toml):

[mcp_servers.kompasfirm]
command = "php"
args = ["artisan", "mcp:start", "kompasfirm"]

Po podłączeniu narzędzia i zasoby pojawiają się w agencie automatycznie, bez dodatkowej konfiguracji.

Limity i bezpieczeństwo

Operacje na wpisach wykonują się na koncie wskazanym w konfiguracji serwera, nie na anonimowym dostępie.
Import na konto klienta przechodzi te same limity planu co import z panelu: liczba stron, podstron, pozycji katalogu i wersji językowych.
Serwer celowo nie ma wystawki po HTTP; działa wyłącznie lokalnie przy aplikacji, więc nie poszerza publicznej powierzchni ataku.
Próba na sucho (preview) niczego nie zapisuje, dlatego agent zawsze zaczyna od niej.

Praktyka

Ten rozdział opisuje, co serwer potrafi. Jak z tego zrobić proces (konfiguracja klienta, dokument witryny w repozytorium, generatory podstron) opisujemy na blogu technicznym Kartografia trakcji, pisanym wyłącznie dla power userów planów Scale.